ไม้ป่ายืนต้นของไทย (กระโดน)

Posted: กรกฎาคม 9, 2010 in ไม้ยืนต้นไทย
ป้ายกำกับ:

ต้นกระโดน
ชื่อวิทยาศาสตร์   Careya sphaerica Roxb.

ชื่อวงศ์    LECYTHIDACEAE
ชื่อสามัญ                  Tummy-wood, Patana oak
ชื่อพื้นเมือง   กะนอน ขุย แซงจิแหน่ ปุย ปุยกระโดน ปุยขาว พุย ผ้าฮาด แส่เจ๊อะบะ หูกวาง

ลักษณะทั่วไป  ไม้ต้นขนาดกลาง สูง 6-10 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลมแน่นทึบโดยมากลำต้นมักเตี้ย กิ่งก้านสาขามาก เปลือกหนาแตกล่อนเป็นแผ่นๆ ปกติเปลือกสีเทา แต่มีไฟป่าเผาทุกปีจึงออกสีดำคล้ำ

ใบ  ใบเดี่ยว ออกเรียงเวียนกันตามปลายกิ่ง รูปไข่กลับ กว้าง 15 ซม. ยาว 30 ซม. ปลายใบมนโคนใบสอบ แผ่นใบบางและเหนียว ขอบใบหยักเล็กน้อย เส้นแขนงใบข้างละ 9-15 เส้น ก้านใบยาว 0.3-2.5 ซม.บแก่ก่อนร่วงสีแสด
ดอก       สีขาว มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเดี่ยวๆหรือเป็นกระจุกๆละ 2-3 ดอก กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ สีขาวหลุดร่วงง่าย เกสรเพศผู้จำนวนมาก สีแดงปลายขาว เรียงเป็นชั้นๆ โคนเชื่อมติดกัน มีดอกพร้อมใบอ่อน ดอกบานเต็มที่กว้าง 6-8 ซม.
ผล   ผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด ทรงกลม อวบน้ำ ขนาด 5-7 ซม. เมล็ดจำนวนมาก มีเยื่อหุ้ม
รังมดแดงครับ
ระยะการเป็นดอก-ผล    ดอก ธ.ค.-ก.พ.   ผล  มี.ค.-พ.ค.
นิเวศวิทยา   ป่าเบญจพรรณชื้น ป่าแดงและป่าหญ้า
การใช้งานด้านภูมิทัศน์   ทรงพุ่มกลมทึบ ใบใหญ่ ปลูกในสวนสาธารณะจะมองเห็นทรงพุ่มเด่น ไม่ควรใช้ในลานจอดรถ เพราะผลค่อนข้างโตและผลัดใบ
ประโยชน์   เปลือกทำเชือก ใบรักษาแผล ดอกเป็นยาบำรุงภายหลังการคลอดบุตร ใบอ่อนรัประทานได้
โดย คุณ เอื้ยมพร วีสมหมาย
คุณ ปณิธาน แก้วดวงเทียน

การแสดงความเห็นถูกปิด