Posts Tagged ‘ขำกลิ้ง’


ที่สถานีขนส่งสายเหนือ ตอนนี้ บ.ข.ส.ด่วน 99 คันหนึ่งกำลังจะออกไปสระบุรีก็มีหญิงกลางคนคนหนึ่งจูงเด็กอายุ 5 ขวบ ขึ้นมานั่งตรงเบาะข้างหลังคนขับ จากนั้นนางก็กล่าวกับคนขับรถว่า…

หญิงกลางคน :    พี่คะ พอถึงอยุธยา ช่วยบอกลูกดิชั้นด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

                  กล่าวเสร็จนางก็เดินลงจากรถไปคนนั่งข้างๆ เด็กเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง รถออกได้ไม่นาน เด็กคนนั้นก็หันไปถามชายหนุ่ม ข้างๆว่า…

                  เด็กชาย :  พี่ก๊าบ ถึงอยุธยาหรือยัง

                  ชายหนุ่ม : (ลูบหัวเด็กด้วยความเอ็นดู) ยังจ๊ะ ถึงเมื่อไหร่พี่จะบอกให้

                  เด็กชาย : (เวลาผ่านไปอีกสิบนาที ก็ถามอีกว่า….) พี่ก๊าบ พี่ก๊าบ ถึงอยุธยาหรือยัง

                  ชายหนุ่ม : (กล่าวอย่างยิ้มๆ ว่า…) ยังเลย พอถึงแล้วพี่จะบอกดีไม๊

                 เด็กชาย : (ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ก็ถามขึ้นอีกว่า…) พี่ก๊าบ พี่ก๊าบ ถึง…

                 ชายหนุ่ม : (รีบพูดตัดบทด้วยความหงุดหงิดว่า…) วู๊ เซ้าซี้อยู่ได้ ก็บอกแล้วไง ถึงแล้วจะเรียก

                 ผ่านไปอีกซักเดี๋ยว เด็กคนนั้ก็เอาอีกแล้ว ถามว่า

                 เด็กชาย : พี่ พี่ก๊าบ…

                 ชายหนุ่มคนนั้นแกล้งทำเป็นนอนหลับทำไม่รู้ไม่ชี้ เด็กจึงหันไปถามคนขับรถว่า…

                  เด็กชาย : พี่ก๊าบ ถึงอยุธยาหรือยัง…

                 คนขับรถซึ่งได้ยินการสนทนามาตลอดก็กล่าวว่า…

                 คนขับรถ : นั่งดีๆหนู เดี๋ยวพอถึงพี่จะเรียกเองแหละ

                 ยังไม่ถึงห้านาทีดี เด็กก็เอ่ยขึ้นอีกว่า …

                 เด็กชาย : พี่ก๊าบ ถึงอยุธยาหรือยัง

                 คนขับชักรำคาญ กัดฟันพูดขึ้นว่า…

                 คนขับรถ : ถึง แล้ว พี่ จะ บอก เข้าใจไหม

                           จากนั้นก็ไม่ยอมสนใจกับการตื๊อถามของเด็กอีกต่อไป เด็กคนนั้นเหมือนกับรู้ตัว นั่งนิ่ง เงียบไม่พูดไม่จา  เวลาผ่านไปไม่รู้นานเท่าไหร่ ทันใดนั้น คนขับก็ร้องขึ้นว่า…

              คนขับ : เวรแล้วซีนี่มันถึงวังน้อยแล้วนี่หว่า ไอ้เด็กเวรเนี่ยก็เสือกไม่เตือนเราด้วย ทำไงดีวะ

                             ชายหนุ่มกับคนโดยสารคนอื่นถึงกับสะดุ้งโหยง

             ชายหนุ่ม : นั่นนะซี ทำยังไงดี พอเด็กนั่นไม่มาเซ้าซี้กวนใจพวกเราก็ลืมไปเสียฉิบ

                             หลังจากปรึกษาหารือกัน ทุกคนต่างตกลงเห็นพ้องต้องกันให้คนขับรถขับย้อนไปส่งเด็กคนนั้นที่อยุธยา พอรถถึงอยุธยาคนขับก็กล่าวกับเด็กด้วยความเอ็นดูว่า…

              คนขับรถ : หนูจ๊ะถึงอยุธยาแล้วจ๊ะ (ทุกคนบนรถรู้สึกโล่งใจ เหมือนยกภูเขาออกจากอก)
ตอนนี้ ก็ได้ยินเด็กคนนั้นร้อง ด้วยความลิงโลดใจว่า
เด็กชาย : เย้ ถึงอยุธยาแล้ว
กล่าวเสร็จ ก็เปิดกระเป๋าเอาข้าวกล่องออกมา ทำให้ผู้โดยสารที่ยืนล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ถึงกับตกตะลึงพรึงเพริด งงไปหมด ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ จึงถามว่า
ชายหนุ่ม : หนู ถึงอยุธยาแล้วนะไม่ลงเหรอ
เด็กชาย : (หันมามองตาแป๋ว กล่าวว่า…) แม่หนูบอกว่า พอถึงอยุธยาก็ให้เอาข้าวหน้าเป็ดออกมากิน ของเจ้านี้เค้าอย่อยด้วย
คำพูดของเด็กทำให้ทุกคนมึนตึ้บขึ้นมาอีกครั้ง คนขับจึงถามอีกว่า
คนขับรถ : แล้วนี่หนูตกลงจะไปที่ไหนกันแน่ ฮ๊า
เด็กชาย : (ยิ้มอย่างไร้เดียงสา ตอบว่า) หนูก็จะไปสระบุรีน่ะซี ไม่งั้นจะนั่งรถเที่ยวนี้มาทำไมล่ะ

Advertisements

     ป้าวรรณ สาวโสดวัย 48 บ้านอยู่ติดวัด ทุกวันตอนหัวค่ำแกจะอาบน้ำตรงบ่อหน้าบ้าน ซึ่งหันหน้าเข้าทางกำแพงวัด พฤติกรรมแกหาได้รอดพ้นการตรวจตราของหลวงตาปั้น ซึ่งแอบดูป้าวรรณอาบน้ำบนต้นมะม่วงทุกวัน  จนวันหนึ่งหลวงตาปั้นขึ้นไปนั้งยองๆ รอบนต้นมะม่วงต้นเดิม ตอนหัวค่ำเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือหลวงตาลืมใส่กางเกงใน พอป้าวรรณอาบน้ำเสร็จก็นึกอยากกินมะม่วงวัดขึ้นมา เหลียวซ้ายมองขวาไม่เห็นใครเลยเอาไม้ไผ่มากะจะสอยมะม่วงสัก 2 ลูก ป้าวรรณเพ่งตาไปบนต้นมะม่วงในความมืดเห็นที่ต่ำสุด 2 ลูกติดกันพอดี จึงเอาไม้กระทุ้งเบาๆ

                     “ตั๊บแก” ป้าวรรณเงียบฟัง แล้วเอาไม้กระทุ้งแรงขึ้น

                     “ตั๊บบบ  แก….”

                     คราวนี้เสียงดังกว่าเดิม ด้วยความหมั่นไส้คิดว่าตุ๊กแกคงหวงมะม่วงจึงดึงไม้ลงมาแล้วเอามีดมัดปลายไม้หวังจะจิ้มตุ๊กแกซะหน่อย พอหลวงตาซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ไม่สามารถลงจากต้นไม้ได้  โดนไม้กระทุ้งไข่แค่จุก แต่เห็นเอามีดมัดกับไม้แล้วเห็นท่าไม่ค่อยดี พอเห็นป้าวรรณยกไม้ขึ้นก็รีบพูด

                     หลวงตา  :   โยมวรรณ โยมจะทำอะไร

                     ป้าวรรณ  :  (ได้ยินเสียงหลวงตาก็ตกใจจึงรีบอ้าง)

                                         อิฉันได้ยินเสียงตุ๊กแกดังหนวกหูเลยเอาไม้เขี่ยมันลงมาเจ้าค่ะ

                      หลวงตา  :  อย่าเลยโยมมันเป็นบาป

                      ป้าวรรณ  :  แล้วหลวงตาขึ้นไปทำอะไรบนนั้นเจ้าคะ

                      หลวงตา  :  อ๋อ…อาตมามาจับตุ๊กแกไปปล่อยไง จะได้ไม่หนวกหูโยม โยมจะได้ไม่เอาไม้กระทุ้งหรือเอามีดจิ้มให้เป็นแผล ต่อไปโยมอย่าทำอะไรหวาดเสียวยังงี้อีกนาอาตมากลัว